มายาการของหลอดด้าย
posted on 20 Sep 2009 12:56 by jintanaking
ชีวิตของคนเราก็เหมือนกับเส้นด้าย ที่ถูกดึงออกมาจากหลอดด้ายทีละนิดๆ ขณะที่ดึงด้ายออกมาจากหลอดนั้น บางทีเราก็รู้สึกกระหยิ่มว่า ยังมีด้ายเหลืออยู่อีกมากมาย จึงชะล่าใจดึงด้ายออกมาใช้อย่างฟุ่มเฟือย จะพบว่า แท้ที่จริงแล้ว มีด้ายอยู่เพียงนิดเดียว เย็บผ้าเพียงนิดหน่อยก็หมด หากแต่ที่เราเห็นว่า ยังคงมีด้ายเหลืออยู่เยอะแยะนั่นเป็นเพราะว่า แกนด้ายมันใหญ่ ต่างหาก...แกนด้ายมันหลอกตาให้เราชะล่าใจ
เคยได้ยินคำพูดที่ว่า เรามีเวลา 24 ชั่วโมงต่อหนึ่งวันเท่ากัน ทว่าเราได้ประโยชน์จากเวลาไม่เคยเท่ากัน
สำหรับบางคนเวลา 24 ชั่วโมง ช่างแสนสั้น แต่สำหรับบางคน 24 ชั่วโมง ช่างเป็นเวลายาวนานเหลือเกิน การปฎิบัติธรรมนั้นไม่สำคัญที่เวลา แต่สำคัญที่ " ปัญญา"
สำหรับคนมีปัญญากล้าแข็ง อย่าว่าเวลาเป็นวันเลย บางที นาทีเดียวก็บรรลุธรรมได้ สำหรับคนเขลา ต่อให้ภาวนาทั้งชิวิต บางทีก็ยังไม่เห็นผล คนที่อยู่ในวัยสนธยา จึงไม่ควรน้อยใจว่า เรามีเวลาไม่พอ แต่ควรจะบอกตัวเองว่า เรายัง " พอมีเวลา" ต่างหาก
แต่คนที่คิดว่าเรายัง "พอมีเวลา" ก็ต้องระวังด้วยเหมือนกัน เพราะบางทีการคิดด้วยท่าทีที่เป็นบวกอยากนี้ ก็ทำให้ประมาท และเป็นเหตุให้พลาดโอกาสที่จะเร่งรัดทำสิ่งใดๆ
ดังนั้น นอกจากจะคิดว่ายังพอมีเวลาแล้ว ก็ควรจะคิดเพิ่มอีก อย่างหนึ่งว่า "วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต" ด้วย เราทุกคนต่างก็มีเวลาที่ไม่อาจรีไซเคิล ไม่ว่าคุณจะมีเงินมหาศาลสักกี่ล้านดอลล่าร์ก็ตามที
ครั้งหนึ่ง ลีโอ ตอลสตอย เคยเขียนปริศนาธรรมไว้ว่า
ใคร คือ คนสำคัญที่สุด
งานใด คือ งานที่สำคัญที่สุด
เวลาใด คือ เวลาที่ดีที่สุด
ตอลสตอยตั้งคำถามนี้ผ่านเรื่องสั้น และในที่สุดก็เฉลยว่า
คนสำคัญที่สุด ก็คือ คนที่อยู่เบื้องหน้าเรา
งานสำคัญที่สุด ก็คือ งานที่เรากำลังทำอยู่ในขณะนี้
เวลาที่ดีที่สุด ก็คือ เวลาปัจจุบันขณะ
ทุกวันนี้ เราทุกคนกำลังสาวด้ายแห่งเวลาใชวิตออกมาใช้กันอยู่ทุกขณะจิต เคยคิดกันบ้างหรือไม่ว่า เส้นด้ายแห่งเวลาในชีวิตของเรา เหลือกันอยู่สักกี่มากน้อย เราถนัดแต่สาวด้ายออกมาใช้ หรือว่าเราใช้เส้นด้ายแห่งเวลา อย่างมีคุณค่าที่สุดแล้ว
จากหนังสือ ^^ ลายแทง แห่ง ความสุข ^^ ของ ท่าน ว.วชิรเมธี
#1 By โต๊ะคิ้งส์ on 2009-09-20 13:47